karin, 30 november 2008
Verenigde Staten LA

jungle!

In een week kun je aardig wat zien heb ik zo gemerkt de afgelopen dagen.
Zaterdag 22-11 heb ik doorgebracht in Otavalo, vooral bekend om het soevenir shoppen. Zondag ben ik naar Latacunga gegaan om de familie daar gedag te zeggen. Was een heel sportieve dag, geroeid, gebasketbald, getafelvoetbald, erg leuk!
Zondag avond hoorde ik dat nog een meisje zich had aangemeld voor de jungletour en zo begon maandagochtend om 8 uur onze reis richting Tena, een stadje in het amazone gebied. Onderweg een stop gemaakt in Pupallacta, een plaatsje met baden met bronwater uit de bergen. En oh wat hadden we geluk met het weer, heerlijk in het zonnetje gelegen voor het eerst deze trip.
De trip naar Tena daarna duurde nog 4 uur, hobbeldehobbel aangezien de weg niet geheel geasfalteerd was...
Eenmaal in Tena laarzen aan, hoofdlamp op en door riviertjes, over boomstammen, rotsen en na een aantal valpartijen en natte sokken kwamen we na zo'n 45 minuten aan bij twee houten huisjes en een wc hutje, ons verblijf gedurende de eerste en derde nacht. Een rituele reiniging om de nare geesten uit ons te verwijderen voor een veilige tocht door de jungle de volgende dag en daarna een fles rum, haha.
De volgende ochtend in de rivier gebaad en daarna begon onze hike. Veel verschillende medicinale planten en bomen leren kennen, interessant. Een sombrero natural gemaakt en onze gids schilderde vervolgens onze gezichten met bepaalde betekenissen, mijn schildering zou 'sterke vrouw' betekenen. Op het hoogste punt een boom beklommen om boven het bladerdak te kunnen spieken. Helaas geen dieren gezien, daarvoor moet je dieper de jungle in gaan. Wel veel mooie vlinders gezien en een aantal hummingbirds. Dinsdagavond in een hangmat in een grot geslapen, gedoucht onder een waterval, gekaart met de kids van de communidad en woensdagochtend weer vroeg op pad. Gevist (niets gevangen helaas, Alexendra wel), eenmaal terug bij de cabanas weer in de rivier gezwommen, ketting gemaakt van zaden uit de omgeving, cacaobonen gepeld en chocola gemaakt en natuurlijk allemaal opgegeten! Verder geralexed, in het zonnetje gezeten en niet te vergeten, lek geprikt...

Donderdag dezelfde 45 min teruggelopen, dit keer zonder natte sokken en valpartijen, overdag is het een stuk gemakkelijker . De bus naar de Napo rivier genomen en vanuit daar in een grote kano naar een animal rescue centre gevaren. Daarna een andere rivier opgevaren, het water in gesprongen en ons door de stroming terug laten drijven naar de Napo rivier. En wat een verschil in water! Letterlijk van warm naar koud! Dus gauw maar weer de kano in. Op een strandje midden in de rivier aangeland en 2 uur heerlijk van het zonnetje genoten en gelachen met onze gids en andere toeristen die in een kano voorbij kwamen. Deze dag had van mij wel langer mogen duren! Aan alles komt helaas een einde en zo moest ik me haasten om de bus terug naar Quito niet te missen.

Eenmaal terug in het hostel, besloten om de nacht maar door te trekken, aangezien ik om 5 uur alweer de taxi moest hebben naar het vliegveld. Salsa gedanst, met een gekke Tazmaniaanse gepraat, voor het laatst over de taxi prijs onderhandeld en toen was het tijd om mijn koffer te pakken...


En nu dus in LA bij Robert en Clive en de rest van de grote familie, want pfoe, wat een hoop mensen in huis, wel gezellig hoor, maar wel even wennen. En wat is Robert al groot, scheelt maar een kop met mij. En hij lijkt op zijn vader! Waterdrinker genen winnen het blijkbaar niet van iedereen, haha.

Nou goed, nog 10 daagjes en dan moet ik weer zien te wennen aan het koude kikkerweertje in Nederland, het is niet anders .

Tot snel!
xxxxx

Verras Karin & Natalie in Verenigde Staten met een belletje via HalloBuitenland.nl